Το γυαλί καταιγίδας ή χημικό γυαλί καιρού ήταν ένα όργανο που προτάθηκε ως μέθοδος για την πρόβλεψη του καιρού. Αποτελούνταν από ένα ειδικό υγρό τοποθετημένο μέσα σε ένα σφραγισμένο διαφανές γυαλί. Η κατάσταση της κρυστάλλωσης μέσα στο υγρό πιστεύεται ότι σχετίζεται με τον καιρό. Ο εφευρέτης είναι άγνωστος, αλλά η συσκευή έγινε δημοφιλής τη δεκαετία του 1860 μετά την προώθηση του από τον ναύαρχο Robert FitzRoy, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι «εάν είναι σταθεροποιημένη, αδιατάρακτη, σε ελεύθερο αέρα, δεν εκτίθεται σε ακτινοβολία, φωτιά ή ήλιο, αλλά στο συνηθισμένο φως ενός πηγαδιού -Αεριζόμενο δωμάτιο ή εξωτερικός αέρας, το χημικό μείγμα σε ένα λεγόμενο γυαλί καταιγίδας ποικίλλει ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου, όχι με τη δύναμή του, ειδικά (αν και μπορεί να διαφέρει μόνο στην εμφάνιση) από άλλη αιτία, την ηλεκτρική τάση». . Αυτή η δραστηριότητα μπορεί να αναπτυχθεί μεμονωμένα από μαθητές ή ως δραστηριότητα σε ζευγάρια (2 μαθητές) που θα επικεντρωθεί στη θετική χρήση του γυαλιού καταιγίδας Fitzroy. Ο δάσκαλος πρέπει να διατηρεί μια κλειστή βίδα της εργασίας που εκτελείται από τους μαθητές.

Fitzroy Storm Glass

Πηγήhttp://inhabitat.com)